Hoe ik mijn systeem weer laat stromen

Er is een moment…waarop alles weer rustig wordt.

En juist dan begint het pas.

Niet buiten mij, maar in mijn lichaam.

De spanning die zich vasthield.
De emoties die nog geen plek hadden gekregen.
Alles wat ik eerder bewust even heb geparkeerd, wil nu bewegen.

En dat is het moment waarop ik niet meer doorga, maar terugkeer.

Niet in iets groots,  maar in kleine, bewuste momenten die mijn lichaam helpen herinneren dat het veilig is.

Dit zijn de dingen waar ik op dit moment steeds weer naar teruggrijp.

Niet omdat ze iets “oplossen”, maar omdat ze me helpen zakken.

In mijn lichaam.
In mezelf.

Magnesium voetenbad (Bitterzout)

Waarom een voetenbad?

Voor mij zit de kracht niet alleen in het magnesium zelf, maar juist in de manier waarop ik het gebruik.

Mijn voeten in warm water, met Epsom zout, creëren een moment waarin alles even mag vertragen. Niet alleen fysiek, maar ook in mijn hoofd en in mijn hele systeem.

Via je voeten staan er talloze zenuwuiteinden in verbinding met de rest van je lichaam. Door ze bewust onder te dompelen in warm water, ontstaat er een soort overgang van doen naar zijn, van dragen naar loslaten.

Het warme water opent je poriën, het magnesium ondersteunt de ontspanning, en je lichaam krijgt de ruimte om uit die constante alertheid te stappen. Voor mij voelt het elke keer weer als thuiskomen.

Recept; magnesium voetenbad (zoals ik het gebruik)

Dit is hoe ik het op dit moment zelf toepas:

Wat je nodig hebt:

• een bak of voetenbad met warm water
• 1 tot 2 kopjes Epsom zout (bitterzout)
• 3 tot 5 druppels essentiële olie

De combinaties waar ik nu veel mee werk:

Copaiba & Lavendel
Een combinatie die voor mij direct verzacht. Die mijn systeem helpt om spanning los te laten en me uitnodigt om dieper te ontspannen.

Balance & Frankincense
Wanneer ik merk dat ik uit mijn lichaam ben gegaan, helpt deze combinatie me om weer te gronden en terug te zakken naar mijn basis.

Geranium & Ylang Ylang
Zachter, opener, meer gericht op het vrouwelijke stuk. Deze gebruik ik wanneer ik voel dat er emotioneel iets wil bewegen.

Hoe ik het gebruik:

Ik neem hier bewust de tijd voor, meestal zo’n 15 tot 20 minuten.

Geen telefoon.
Geen afleiding.

Soms met zachte muziek op de achtergrond, soms in stilte, maar altijd met mijn aandacht in mijn lichaam.

Niet om iets te bereiken, maar om aanwezig te zijn bij wat er op dat moment in mij leeft.

Essentiële oliën (mijn huidige favorieten)

Wat voor mij op dit moment ook een belangrijke rol speelt, is het werken met geur.

Essentiële oliën hebben een directe invloed op je zenuwstelsel. Zonder dat je daar actief iets voor hoeft te doen, geven ze je lichaam een signaal. Een herinnering bijna, dat het veilig is om te ontspannen, om los te laten, om weer terug te keren naar binnen.

Op dit moment werk ik veel met een aantal oliën die mij ondersteunen in verschillende lagen.

Copaiba is daar één van.
Deze olie voelt voor mij diep verzachtend. Alsof hij mijn systeem helpt om spanning los te laten die ik zelf niet eens bewust kan aanwijzen. Ik gebruik hem dagelijks, en zelfs in mijn ceremoniële cacao. De combinatie van cacao, die het hart opent, en Copaiba, die verzacht en draagt, voelt voor mij als een bedding waarin alles er mag zijn.

Balance gebruik ik op momenten waarop ik merk dat ik uit mijn lichaam ga. Hij helpt me om weer te gronden, om terug te zakken naar mijn basis, naar mijn lichaam.

Lavendel is voor mij de zachte onderste laag. Rustgevend, kalmerend, bijna als een uitnodiging om even niets te hoeven.

Frankincense gebruik ik wanneer ik meer de diepte in wil. Wanneer ik voel dat er iets onder de oppervlakte ligt dat gezien wil worden.

Ik gebruik deze oliën niet als oplossing, maar als ondersteuning. Als een zachte ingang naar ontspanning, naar voelen, naar thuiskomen in mijn lichaam.

 Spijkermat

Er zijn momenten waarop woorden niet meer nodig zijn, waar mijn lichaam vraagt om iets anders. Mijn spijkermat is voor mij zo’n moment.

Wanneer ik op mijn spijkermat ga liggen, voelt mijn lichaam eerst nog alert. Alsof alles nog “aan” staat. Maar na een paar minuten merk ik hoe die spanning langzaam begint te verzachten.

Hoe mijn adem verdiept.
Hoe mijn lichaam zwaarder wordt.
Hoe ik langzaam zak.

Vaak zet ik daarbij een playlist op die me ondersteunt. Klanken die mijn systeem begeleiden zonder dat ik iets hoef te doen, zonder dat ik iets hoef te begrijpen.

En daar lig ik dan.

Niet bezig met verwerken.
Niet bezig met oplossen.

Maar simpelweg aanwezig in mijn lichaam en juist in dat niets-doen, gebeurt alles.

TIJD

En misschien is dit wel de belangrijkste van allemaal.

Tijd.

Ik zeg niet langer: “Daar heb ik geen tijd voor.”

Ik voel, daar maak ik tijd voor.

Want hoe gemakkelijk maken we tijd voor anderen?

Zelfs met een volle agenda.
Zelfs als we eigenlijk al over onze eigen grenzen heen gaan.

“Laat me weten als ik iets voor je kan doen.”

We zeggen het bijna automatisch.

Maar tijd voor onszelf, voor ons lichaam, voor wat er in ons leeft, blijkt ineens lastig.

Alsof het egoïstisch is.
Alsof het niet kan.

Maar precies daar zit de verschuiving. Voor mij is tijd voor mezelf geen optie meer.

Het is geen luxe.
Het is geen extra.

Het is de basis.

Ik doe dit niet om iets te fixen.

Ik doe dit omdat mijn lichaam iets wil laten bewegen.
Omdat alles wat zich heeft opgebouwd, nu de ruimte krijgt om er te zijn.

En ik kies ervoor om te luisteren.

Misschien voel je dat dit ook is wat jij nodig hebt.

Niet meer doorgaan, maar vertragen.

Niet blijven dragen, maar leren zakken.

Wil je jezelf hierin ondersteunen, dan vind je hier mijn must-haves.

👉[ontdek mijn must-haves]

En voel je dat je dit niet alleen wilt doen, dat je wilt leren hoe je jezelf hierin kunt dragen, dan ben je welkom.

Liefs,

Danielle