Blog

Gisteren gebeurde het. De dag voor de volle maan. Inmiddels leef ik een stuk bewuster met de maan. De ene maand kabbelt rustig voorbij, met zachte inzichten en kleine verschuivingen. Maar deze maan…pffff, deze zorgde voor reuring. Alsof alles wat nog ergens vastzat, ineens naar boven moest komen. En dat deed het ook. Gisteren reed ik met mijn opa naar zijn afspraak. Vanuit liefde. Vanuit zorg. En toch…binnen vijf minuten voelde ik een oude spanning. Elk woord dat ik zei, kreeg commentaar. Elke handeling was dom, onnodig, niet waar. De sfeer werd zwaar, en in mij begon iets te borrelen wat ik zo goed ken: het gevoel dat ik nooit iets goed kan doen.

Wat gebeurt er als je 13 keer terugkomt in dezelfde cirkel? Niet één avond, niet één retreat. Maar een jaar lang. Telkens weer met dezelfde vrouwen, in dezelfde bedding. Dat is de kracht van The Circle of 13 Moons . Een plek waar je niet hoeft te presteren. Waar je niet “leuk” of “sterk” hoeft te zijn. Waar je mag zakken in je lijf. Waar je gedragen wordt. Waar je gezien en herinnerd wordt in wie je bent.












