Compassie als helend vuur
Wat als de wereld geleid werd door compassie?
In de documentaire van de
Dalai Lama die ik deze week zag, zei hij iets wat diep in mij resoneerde: dat als vrouwen de wereld zouden leiden, er vanzelf meer compassie zou zijn, omdat wij van nature weten hoe we met ons hart kunnen leven.
Die woorden bleven hangen. Want compassie is voor mij één van de hoogste frequenties van mens-zijn.
Niet altijd de makkelijkste, maar wel degene die mijn leven heeft gered.
De betekenis van compassie
Het woord komt van het Latijnse com-pati ~ mee-lijden.
Maar compassie gaat dieper dan meelijden. Het is
meevoelen zonder oordeel.
Het vermogen om het hart open te houden, ook wanneer de ander (of jijzelf) iets doet wat pijn doet.
Compassie zegt niet: “Het was goed wat er gebeurde.”
Het zegt: “Ik kies ervoor om het te zien vanuit liefde.”
Mijn pad naar compassie
Ik groeide op in een grote Molukse familie, warm, levendig, maar ook vol contrast.
Als eerste halfbloedje voelde ik me vaak anders. En al die jaren had ik het gevoel dat mijn broertje en ik twee totaal verschillende moeders hebben gehad. Dat was mijn waarheid, mijn beleving.
Er was liefde, maar ook pijn.
En een eenzaamheid die ik lang niet kon benoemen.
Ik heb gestaan op de stenen van haat, boosheid, woede. Ik heb de kilte van depressie gevoeld, het niet-meer-willen leven.
Maar juist omdat ik daar ben geweest, weet ik vandaag wat liefde écht is.
Want alleen wie de lage frequenties kent, het donker, de schaamte, de wanhoop kan de diepte van liefde volledig belichamen.
En laat me dit ook eerlijk zeggen: de relatie met mijn moeder was vroeger, op z’n zachtst gezegd, moeizaam. Maar één ding is zeker, ik houd onvoorwaardelijk van haar. Niet ondanks alles, maar met alles. Zij is één van mijn grootste leraren geweest in het openen van mijn hart. In het vinden van compassie, waar eerst vooral pijn zat.
De zielen die ons pad kruisen
Ik geloof dat onze ziel voor haar komst naar aarde al wist wat er geleerd moest worden. Dat we allemaal onze lessen krijgen, en dat daar hoofdrolspelers en figuranten bij horen. Sommigen brengen licht. Anderen brengen storm.
Maar allemaal dragen ze bij aan ons ontwaken. Zelfs de ‘slechteriken’ in mijn levensfilm waren nodig. Zij hebben mij geleerd waar mijn grenzen liggen, wat mijn hart nodig heeft, en hoe liefde eruitziet wanneer ze getest wordt.
Vandaag kan ik voelen: ik ben dankbaar voor iedereen die mijn hart ooit heeft gebroken, want zij hielpen mij het te openen.
Voor jou
Misschien lees je dit en denk je: “Ja, maar dít mens, die kan ik echt niet met compassie bekijken.”
Ik begrijp dat. Echt. Maar wat als je het niet voor die ander doet, maar voor jezelf?
Wat als compassie geen excuus is voor wat er is gebeurd, maar een uitnodiging om jezelf te bevrijden?
Want zolang je vastzit in boosheid, verdriet of wrok, blijf je energetisch verbonden met het verleden. Elke keer dat je het herhaalt in je hoofd, bevestig je onbewust dat het jou nog steeds vasthoudt.
Als jij vandaag ervoor kiest om te zeggen: “Mijn verleden heeft mij gevormd, maar het bepaalt niet langer hoe ik me nú voel.” Dan keer je terug naar je eigen kracht. Dan breng je je energie terug naar het hier en nu.
Compassie betekent niet dat je vergeet, of dat je goedkeurt wat er is gebeurd. Het betekent dat je kiest om vrij te zijn. Om niet langer te leven vanuit de wond, maar vanuit de wijsheid die eruit is voortgekomen.
Wanneer je met compassie naar jezelf kijkt, begint het lichaam te ontspannen. Je adem wordt dieper. Je hart opent zich een stukje verder. En wat ooit pijn deed, wordt zachtheid die door je heen mag stromen.
Dat is de kracht van compassie. Het is de plek waar pijn transformeert in bewustzijn, en waar liefde weer kan ademen.
Oefening: adem compassie in
Sluit even je ogen.
Voel je lichaam, hier, nu.
Adem rustig in…en uit.
Voel waar in jouw lijf je wat zachtheid mag toelaten.
Misschien een plek die gespannen is, zwaar voelt, of gesloten.
Je hoeft er niets aan te veranderen.
Je hoeft niets te fixen.
Adem er alleen maar naartoe.
Stuur er compassie naartoe.
Liefde.
Warmte.
Laat het zijn, precies zoals het is.
Alles wat zich aandient, mag er zijn.
Het is oké wat je voelt.
Het is oké wat er nog pijn doet.
Elke ademhaling is een herinnering dat je niet opnieuw door het verleden hoeft je hoeft het alleen met liefde te omarmen.
Mini-Reflectie
Kun jij vandaag één situatie herinneren waarin je jezelf of iemand anders met compassie kunt zien?
Wat zou er in jou verzachten als je dat deed?
Compassie is geen zwakte. Het is de kracht van een open hart. Een helend vuur dat alles transformeert wat het aanraakt.
Wil jij leren hoe je ook in jouw leven vanuit compassie kunt leven zonder jezelf te verliezen?
Lees hier meer over mijn sessies en ceremonies of schrijf je in voor mijn nieuwsbrief, waarin ik maandelijks deel over liefde, heling en bewustzijn.
